од
почеток и јас мислев дека сме Македонци но изчетах тонови книги биле сме
изолирани од светот половина век втълпяики ни Србите дека сме Македонци
а не Бугари но никој неможе да ја смени историјата време е да се
разбуди и да сфатиме дека сме Бугари
Ова пишувај во
британската Википедија за мекедония
Вистината
Гоце Делчев Роден e во
Кукуш во 1872 година како неговите браќа Милан, Димитар и Христо Делчев,
исто така, револуционери од ВМОРО. Дипломирал бугарски
егзархиски прогимназия во родниот град, а потоа продолжува своето
образование во Солунската бугарска машка гимназија "Св Кирил и Методиј",
каде што создава таен револуционерен кружок заедно со Даме Груев, Ѓорче
Петров и Борис Сарафов. Во Штип Гоце Делчев се
среќава повторно со Дамјан Груев, еден од основачите на БМОРК, и е
привлечен во организацијата, на која подоцна станува шеф всушност. Во тоа време организира
пограничните премини на организацијата во Кочериново, Рила, Ќустендил,
Дупница и др. и на нелегалните канали
во внатрешноста на Македонија. Во летото 1896 учествува
во работата на Солунскиот конгрес на ВМРО и заедно со Ѓорче Петров
изработува програмата и статутот на Бугарските револуционерни комитети,
кој предвидува изградба и на демократски основи.
На 1 јули 1878 е потпишан
Берлинскиот договор, кој разпокъсва Бугарија на 5 дела: "самостојно и
трибутарно" Кнежеството Бугарија, (вклучително и земјите помеѓу реката
Дунав и Стара Планина и Софискиот санџак) со главен град Софија и "под
суверенитет на Н. В. Султан "Источна Румен -
автономна во административна област однос во Отоманската империја со
главен град Пловдив; Македонија и Јужна Тракија остануваат за
Отоманската Империја, Северна Добруџа е дадена на Романија, а
Поморавието - на Србија. Избувнува Македонско
востание. 1879 Алеко Богориди е
назначен за генерален гувернер на Источна Румен. Конститутивна седница и
усвојување на Търновската Устав. Тој беше избран
Александар I Батенберг за бугарски кнез. 6 септември 1885 година е
прогласен Соединението на Кнежеството Бугарија со Источна Румен. Српско-бугарска војна. 1887 е избран Фердинанд
Сакскобургготски за кнез. Управување на Стефан
Стамболов. 1893 создавање на
Внатрешната Бугарска Револуционерна Организација (ВМОРО) од
Гоце Делчев. 1903 избувнува
Илинденското востание подготвено и организирано од ВМОРО.
Георги Николов Делчев или
Гоце Делчев е еден од најзначајните бугарски револуционери, водач и
идеолог на Бугарските револуционерни комитети, подоцна познати како
Внатрешна македонско-одрински револуционерна организација. Национален херој во
Бугарија
Во 1891 година се
вработил во Военото училиште во Софија, но поради неговото учество во
социјалистички кружок е исклучен само еден месец пред дипломирањето му. Како резултат, тој решава
да се бори за слободата на Македонија, за изградба на револуционерна
организација планира да користи веќе изградена образовна мрежа на
бугарската егзархија. Во 1894 година е назначен
за учител последователно Штип и во Банско, каде што учителства до 1896
година.
Во Штип Гоце Делчев се
среќава повторно со Дамјан Груев, еден од основачите на БМОРК, и е
привлечен во организацијата, на која подоцна станува шеф всушност. Во тоа време организира
пограничните премини на организацијата во Кочериново, Рила, Ќустендил,
Дупница и др. и на нелегалните канали
во внатрешноста на Македонија. Во летото 1896 учествува
во работата на Солунскиот конгрес на ВМРО и заедно со Ѓорче Петров
изработува програмата и статутот на Бугарските револуционерни комитети,
кој предвидува изградба и на демократски основи.
Секој историчар, завршил
една книга, ненамерно си прашува што ќе кажат луѓето по сто години,
читајќи книги. Тщеславната мисла на
секој автор е дека книгата ќе биде актуелна и после сто години. Мојот случај е совршено
различен - јас се надевам дека книгата ми по сто години да биде целосно
неактуална. Инаку кажано се надевам
дека македонизмот како појава ќе исчезне и тоа не по сто години, а многу
порано.
Бидејќи оваа книга ќе се
обиде да ја раскаже на достапен за секој јазик вистината за начинот на
кој е изграден фундаментът на македонизмот, т.е. за оној нема никаква
врска со историската наука сет од чисти лаги, со кои се пропишува
длабоката древност на македонската нација, јазик и држава. Вистината е сосема друга -
македонската нација, јазик и држава се производ на великосръбската
државно-политичка мисла од крајот на XIX и почетокот на XX век. Теоријата за нив,
формулирана од српските научници Новаковиќ, Цвиич и др., Беше плод на
заклучокот дека, бугарското население на Македонија, кое останало под
власта на Отоманската империја по создавањето на бугарската држава во
1878 година, не може директно да биде посърбено. Новаковиќ бидам пишува:
"Како не можеме да ги посърбим, нека барем во прво време да откъснем тоа
население од бугарскиот народ, создавајќи му илузија, дека тоа е една
одделна нација. Ако се случи тоа, таа ќе биде мала и слаба и ако во иднина влезе во границите
на Србија, лесно може да се посърбена. " Кралска Југославија, во
која меѓу 1912-1915 година и 1918-1941 година ја погоди Вардарска
Македониjа, не следи советите на своите научници и ги објави бугарите во
Македонија за Срби и ги третираат како Срби. За несогласувања, се
разбира - куршум, затвор, нечовечки тортура.
Српските комунисти и
нивните платеници во Македонија излегоа на-паметни. Една година пред да
дојдат на власт (1943) на "конгрес" во манастирот "Прохор Пчински" во
јужна Србија постановиха формирањето на македонска нација, писмен јазик и
држава. По воспоставувањето на
комунистички режим на т.н.. Нова Југославија, во чии
граници по Втората светска војна повторно влезе територијата на
Вардарска Македонија, тие категории беа наметнати со силата на
тоталитарна власт, траеше 48 години. И бидејќи на оваа власт
нејзиниот изгледаше контрапродуктивно да каже кога и како се создадени
"македонската" нација и јазик, измислени беше и нивната историја. Секако таа започнуваше не
во 1943 година, а во длабока древност, како за целта повеликодушна се
грабна од грчкото (за антиката) и од бугарското (за Средните векови и
Преродбата) минато. Во присуство на
тоталитарен режим, недостатокот на слободни медиуми и наука, лагите
можеа да бидат наметнати непречено и мора да признаеме дека денес,
половина век подоцна, тие имаат одреден успех меѓу значителен дел од
населението на Македонија.
Демократијата е смрт за
таквата претстава на историјата на македонските земји. Бидејќи лагите една по
една ќе бидат разобличени од слободните медиуми, слободно напишани
студии научни, монографии, книги ...
Е, од различни причини
тоа нема да се случи веднаш. Премногу луѓе во веќе
независна од 1992 година земја Македонија должи позиции во општеството и
благосостојбата на македонизмот и тие се съпротивляват со сите сили
против вистината за историјата на македонската нација и јазик. Не сакаат да кажат
простата вистина, дека тоа е српска државна идеја, дека е наметната со
сила во 1944 година, поддржана со репресии до 1992 година и со многу
пари по овој датум.
Во едно демократско
општество националното самоопределување е прашање на свет приватна
право. И бидејќи авторот на оваа
книга е убеден демократ, целта му е не да руши евентуална "македонска"
национална идентичност кај читатели од Вардарска, а и Егејска
Македонија, а само да им раскаже историјата на земјите им и нивниот род.
|